۱۳۸۹ مرداد ۲۷, چهارشنبه

بزرگ مرد

بعضی افراد هستند که در این دوروزمان کمتردیده می شوند.مردهستند به معنای واقعی،هرکس می تواند از آنها انتظاریاری داشته باشد،از بغض و کینه در آنها خبری نیست ،آدمهایی صریح، حتما تمام دانشجویان رشته زمین شناسی دانشگاه فردوسی بامن موافقند که یکی از مصادیق این اوصاف ،استاد عزیزمان آقای دکتر مهدی نجفی است.به خاطر ندارم در جمعی ما زمین شناسها نشسته باشیم و یاد و خاطره دکتر نجفی نباشد.نحوه تدریس ، طرزرفتار و کنایه های او برای همه جذاب است. سال 1372 که برای اولین بار دیدمش تا الان که17 سال می گذرد،هر وقت می بینمش سوالی ازاوضاع افغانستان هم می کند ومن مفتخرم که درهرسه مقطع تحصیلی افتخار شاگردی اش را داشته ام.
تصویری ار آقای دکتر نجفی در سال 1372

۱۳۸۹ مرداد ۲۴, یکشنبه

دیپارتمنت استثنایی

یقین دارم در هیچ موسسه علمی و دانشگاهی در دنیا نمی توان یافت که یک نفر تمام امورات علمی واداری یک دیپارتمنت یا به اصطلاح ایرانیها یک گروه رابه تنهایی انجام دهد.ولی یک مورد  استثناء وجود دارد و آن هم در دانشگاه بامیان،یک سالی است که دوست عزیزم استاد حسن حسنیار به تنهایی باردیپارتمنت زمین شناسی را به دوش می کشد.تصور کنید یک دیپارتمنت با چهارصنف و بیش از 100 نفر دانشجو